Europese normeringen vlamvertragend

EN ISO 11612: 2008 - Beschermende kleding tegen hitte en vlammen

De prestatievereisten in deze internationale standaard zijn toepasbaar op kledingstukken die gedragen kunnen worden voor vele doeleinden.

Beschermende kleding met beperkte vlammenverspreidingskenmerken en waarmee de gebruiker kan worden blootgesteld aan stralings,- convectieve of contacthitte of gesmolten metalen spatten.

Deze test maakt gebruik van standaard methoden en voorwaarden om de prestaties van weefsel/kleding in geval van contact met warmte of vlammen te voorspellen. Kleding functies zoals naden, sluitingen en logos moeten net zo worden getest als het materiaal.

De test moet op onderdelen worden uitgevoerd, volgens het onderhoudslabel van de fabrkant.

Specifieke testen zijn:

  • Dimensionaal verandering beperkte vlamverspreiding (A1 + A2) 
  • Convectieve hitte (B) - 3 niveaus
  • Radiant Heat (C) - 4 niveaus gesmolten
  • Aluminium Splash (D) - 3 niveaus gesmolten ijzer
  • Splash (E) - 3 levels
  • Contactwarmte (F) - 3 levels (temperatuur 250 graden Celsius)

Hittebestendigheid bij een temperatuur van 180 graden Celsius.

Treksterkte (moet voldoen aan een minimum van 300N), barststerkte (moeten voldoen aan een minimum van 15N) en naadsterkte. Materiaalontwerp vereist dat de dekking moet worden voorzien van de hals tot aan de polsen en de enkels. Testen zijn zowel op stof als op naden.

Optioneel testen omvat waterdamp weerstand en oefenpop testen voor de algemene predictie brandwonden. 

ISO 13506: 2008 - Ralph Manikin Test

Deze testmethode geeft de algemene beginselen voor de evaluatie van de prestaties van complete kleding of beschermende kleding ensembles in een steekvlam of andere korte duur blootstellingen.

Binnen de EN11612 norm is een optionele test beschikbaar om voorspellingen van brandwonden met behulp van een geïnstrumenteerde, warmte gevoelige, levensgrote pop te doen, die voldoet aan de ISO13506 testmethode.

Testen op de oefenpop leiden tot een realistische simulatie van een steekvlam conditie en analyseert de reactie van mannequin warmte sensoren om de potentiële weefsel brandschade aan de drager van bedrijfskleding te voorspellen. De effecten van blootstelling aan vlammen zijn niet alleen afhankelijk van de fundamentele beschermende eigenschappen van de stof, maar van factoren zoals de kwaliteit van het kledingstuk, pasvorm en de aanwezigheid van de luchtspleten tussen de verschillende lagen kleding.

De aanwezigheid van onderkleding heeft ook een significant effect op de bescherming.

Testen worden uitgevoerd door het blootstellen van een volledig gekleed oefenpop aan de vlam voor een periode van minimaal vier seconden. De pop is uitgerust met minimaal 100 sensoren over het hele lichaam: armen, benen en hoofd. Het doel van de sensor is om de temperatuurvariatie van het pop-oppervlak tijdens een test met de dummy bekleed te meten. En de snelheid waarmee menselijke huid energie absorbeert.

Warmte-energie geabsorbeerd door de sensors wordt geregistreerd door de computer van de pop: gegevens worden nog vergaard tot 120 seconden na het branden. Uit de verschillende gegevens, wordt een verslag opgesteld met een “body kaart” welke aangeeft en voorspeld hoe en waar lichaamsbrandwonden zich manifesteren: zonder brandwonden, eerste, brandwonden tweede of derde graad en waar ze zouden hebben voorgedaan.

Er zijn geen “Pass” of “Fail” criteria in de ISO13506-norm.

Eén van de meest nuttige functies van deze paspop tests om kledingstukken direct met elkaar onder identieke omstandigheden worden vergeleken. Vergelijkingen kunnen worden gemaakt tussen verschillende soorten kledingstoffen, ontwerp, constructie, afwerking, enz. Om het niveau van bescherming te verbeteren en om te zien hoe verschillende soorten en combinaties van materialen en lagen/ondergoed te kunnen testen worden de tests uitgevoerd in dezelfde omgeving. 

EN ISO 11611: 2007 - Beschermende kleding voor gebruik bij lassen en aanverwante processen

Deze internationale normering specificeert minimale fundamentele veiligheidseisen en beproevingsmethoden voor beschermende kleding voor gebruik bij lassen en aanverwante processen (met uitzondering van de bescherming van de hand).

De internationale normering specificeert twee klassen met specifieke prestatie-eisen:

  • Klasse 1 is de bescherming tegen minder gevaarlijke lastechnieken en situaties, waaronder de lagere niveaus van spatten en stralingswarmte.
  • Klasse 2 is de bescherming tegen gevaarlijke lastechnieken en situaties, waardoor hogere niveaus van spatten en stralingswarmte vereist zijn.

EN ISO 11611 vereist dat de beschermende kleding het volledig bedekt: bovenste en onderste romp, nek, armen en benen. Verder moeten alle zakken een klep hebben, met uitzondering van de zakken onder de taille aan de zijkant.

Er zijn een aantal andere ontwerpeisen die moeten worden gevolgd om gesmolten druppeltjes overal op het kledingstuk te voorkomen.

Testen moeten op voor behandelde onderdelen worden uitgevoerd volgens het fabrikant onderhoudslabel. 

ATEX Directive

De ATEX richtlijnen definiëren welke uitrusting is toegestaan in een omgeving met een mogelijke een explosieve atmosfeer. Portwest raadt aan om kledingstukken te dragen die gecertificeerd zijn volgs EN1149 en EN ISO 11611 voor toegevoegde bescherming in een ATEX omgeving.

EN ISO 14116: 2008 Beschermende kleding tegen hitte en vlammen - Beperkte vlamverspreidingsmaterialen en materiaal samenstellingen

Deze normering specificeert de prestatie eisen voor de beperkte vlammenverspreiding van materialen, materiaal samenvoegingen en beschermende kleding om de mogelijkheid van brandende kleding tegen te gaan waarmee het op zichzelf een gevaar zou zijn. Extra eisen voor kleding worden ook gespecificeerd.

Beschermende kleding die voldoet aan deze normering is bedoeld om werknemers te beschermen tegen af en toe en kortstondig contact met kleine ontsteken van vlammen in omstandigheden waarin er geen significant vlam gevaar is  zonder de aanwezigheid van een ander type van warmte.

EN ISO 14116 heeft drie verschillende categorieën voor vlamverspreiding:

  • Index 1: Geen vlamspreiding, geen brandend puin en geen nagloei spreiding
  • Index 2: Geen vlamspreiding, geen brandend puin, geen nagloei spreiding en geen gatvorming
  • Index 3: Geen vlamspreiding, geen brandend puin, geen nagloei spreiding, geen gatvorming en de nabrandtijd mag niet langer duren dan 2 seconden

Index 1 kleding moet niet direct op de huid worden gedragen, deze moet worden gedragen over Index 2 of 3 kledingstukken. Index 2 of 3 kledingstukken kan worden gedragen op de huid. 

EN1486 Minimale prestatie-eisen voor reflecterende beschermende kleding bij brandbestrijding

Binnen de standaard zijn er een aantal fysieke testen, inclusief:

Stralende warmteoverdracht Convectieve warmteoverdracht Contact warmte
Stralende warmteoverdracht: Convectieve warmteoverdracht: Contact warmte:
De buitenstof wordt blootgesteld aan een stralingswarmtebron. De tijd wordt geregistreerd in seconden, voor een temperatuurstijging van 24 ° C naar de binnenkant van de stof en deze tijd wordt uitgedrukt als de stralingswarmteoverdrachtsindex (RHTI). De buitenstof wordt blootgesteld aan een intensieve warmteflux. De tijd die nodig is om warmte van buiten naar binnen door te geven aan de binnenkant van de stof voor een temperatuurstijging van 24 ° C wordt geregistreerd en uitgedrukt als de warmteoverdrachtsindex (HTI)

Een verwarmer wordt in contact gebracht met het weefsel en de tijd die nodig is voor een temperatuurstijging van 10 ° C op het oppervlak van de binnenste voering wordt geregistreerd.

 

 

IEC 61482-2: 2009 Beschermende kleding tegen de thermische gevaren van een elektrische boog

Deze normering specificeert eisen en beproevingsmethoden die van toepassing zijn op materialen en kleding voor beschermende kleding tegen de thermische effecten van een elektrische boog gebeurtenis.

Een elektrische boog is een continue elektrische ontlading van hoge stroom tussen de geleiders het genereren van zeer helder licht en intensieve warmte.

Twee internationale testmethoden zijn ontwikkeld om informatie over de weerstand van kleding aan de thermische effecten van de lichtbogen verschaffen. Elke methode geeft verschillende informatie. Om te voldoen aan de standaard moet minimaal een van de beide testen worden uitgevoerd:

  • Box testmethode EN 61482-1-2: De stof / het kledingstuk blootgesteld aan een elektrische boog wordt opgesloten in een bepaald vak met een specifieke elektrode-inrichting gedurende 0,5 seconde. Klasse 1 wordt een stroom van 4kA boog, klasse 2 is een stroom van 7 kA boog. Voorwaarden voor klasse 1 & 2-test is om typische blootstelling voorwaarden te stimuleren voor een kortsluitstroom van 4kA en 7kA.
  • Open Arc methode EN 61482-1-1: Deze testmethode is bedoeld om de ATPV (Arc Thermische Prestaties Value) of EBT (Energie Breakopen Threshold) te bepalen van een stof. De ATPV is de hoeveelheid energie die nodig is om veroorzaken 2 graden branden door het materiaal voorafgaand aan break open (50% waarschijnlijkheid). De EBT is de hoeveelheid energie die het materiaal openbreekt (50% waarschijnlijkheid). Dit is gewoonlijk de bovenste thermische limiet van het materiaal waar de vezels worden beschadigd en het materiaal mechanische sterkte verliest. Zowel ATPV en EBT worden uitgedrukt in calorieën per cm².

EN 61482-1-1 test de stof met een 8KA boog voor diverse incidenten looptijden. Werknemers worden geacht veilig te zijn als de boog waardering van hun kleren groter is dan de elektrische boog invallende energie berekend in het worst case scenario van een risicobeoordeling.

Kleding kan worden gelaagd om een algemene ATPV of EBT Rating bereiken. Een thermische laag heeft bijvoorbeeld een EBT van 4,3 Cal/m en een buitenste overtrek een ATPV van 13.6Cal / cm². Echter de combinatie ATPV / EBT ratings is groter dan de som van de twee enkele lagen, aangezien de luchtspleet tussen de twee lagen verschaft de drager extra bescherming.

Een andere parameter gemeten tijdens de open arc test is de HAF waarde (Heat Attenuation Factor).  Dit beschrijft de hoeveelheid warmte geblokkeerd door het weefsel. 

EN 1149-5: 2008 - Beschermende Kleding - Elektrostatische Eigenschappen

Deze Europese Normering is onderdeel van een serie normeringen die een materiaal- en ontwerpvereisten voor elektrostatisch geleidende beschermende kleding specificeren en wordt gebruikt als onderdeel van een volledig geaard systeem om brandgevaarlijke ontladingen te voorkomen. De vereisten zijn mogelijk niet voldoende in zuurstof verrijkte brandgevaarlijke atmosferen. Deze Europese Normering is niet van toepassing op de bescherming tegen netspanning.

EN 1149 bestaat uit de volgende delen:

  • EN 1149-1: Test methode voor het meten van oppervlakte weerstand.
  • EN 1149-2: Testmethode voor het meten van de elektrostatische weerstand door het materiaal (verticale weerstand)
  • EN 1149-3: Testmethode voor het meten van ontlading
  • EN 1149-4: Kledingtest (in ontwikkeling) 
  • EN 1149-5: Materiaal prestatie- en ontwerpvereisten

Elektrostatisch geleidende beschermende kleding dient permanent alle onderdelen die niet voldoen aan de normering te bedekken tijdens normaal gebruik. Geleidende delen (ritsen, knopen enz.) zijn toegestaan mits deze zijn bedekt tijdens gebruik.

EN 13034: 2005 - Beschermende kleding tegen vloeibare chemicaliën

Prestatievereisten voor kleding die beperkte bescherming biedt tegen vloeibare chemicaliën (Type 6 en Type PB [6] uitrusting).

Deze normering specificeert de minimum vereisten voor beperkt gebruik en herbruikbare beperkt gebruik kleding die beschermd tegen chemicaliën.

Deze kleding is bedoeld om te gebruiken bij een mogelijke blootstelling aan lichte nevels, vloeibare spuitbussen op lage druk, lage volume spatten tegen welk een complete vloeibare doordringbare laag (op moleculair niveau) niet noodzakelijk is.

De standaardkwaliteit omvat zowel chemiepakken (Type 6) als gedeeltelijke bescherming lichaam (Type PB [6]).

Type 6 pakken zijn getest met behulp van een nevel of fijne nevel van water. Het water wordt gedoseerd met een mild schoonmaakmiddel om een bepaalde oppervlaktespanning en een kleurstof aan de beoordeling van de lekkage te helpen produceren. De proefpersoon draagt een absorberend pak onder de te testen kledingstuk hetgeen lekkage absorbeert en kleurt door de kleurstof.

Succes of falen wordt bepaald door de totale oppervlakte van vlekken van drie pakken en deze te vergelijken met het voorschrift. Lekken komt voor bij sluitingen en interface-gebieden, maar de vloeistof kan ook door het materiaal zelf sijpelen.

Een reeks andere proeven is aangegeven met de weerstand tegen slijtage, scheursterkte, treksterkte, weerstand tegen perforatie, weerstand tegen ontsteking, weerstand tegen penetratie door vloeibare chemicaliën en naadsterkte. 

EN469-2006 BESCHERMENDE KLEDING VOOR BRANDWEERLIEDEN

IN DE STANDAARD ZIJN ER 2 NIVEAUS EN EEN AANTAL FYSIEKE PROEVEN, ZOALS HIERONDER WORDT BESCHREVEN:

EN 469

Niveau 1 is het lagere beschermingsniveau.
Niveau 2 is het hogere beschermingsniveau dat wordt gebruikt door professioneel opgeleide brandweerlieden en moet daardoor een ademende, waterdichte, vochtbarrière bevatten.
Xf1 of Xf 2 verwijst naar convectieve warmteoverdracht
Xr1 en Xr 2 verwijzen naar stralende warmeteoverdracht
Y1 of Y 2 verwijst naar waterpenetratieweerstand
Z1 of Z 2 verwijst naar waterdampweerstand.

Convectievewarmteoverdracht - Xf1 of Xf 2
Deze test meet de tijd die nodig is om de temperatuur van het weefsel te verhogen op basis van convectiewarmte die van het buitenoppervlak naar het binnenoppervlak gaat, b.v. stoom.
Convectiewarmte verplaatst zich door de lucht, zelfs als er geen onmiddellijke gedaante van vuur is.

Stralingswarmteoverdracht - Xr1 of Xr 2
Deze test meet de tijd die nodig is om de temperatuur van het product te verhogen op basis van warmte van een stralingswarmtebron, b.v. brandende vlammen of hete voorwerpen die van het buiten- naar het binnenoppervlak gaan. Stralingswarmte is gevoelig voor de kleur van het kledingstuk, b.v. een lichter gekleurd vuurpak biedt een hogere stralingsbescherming dan een donker gekleurd pak.

Water penetratieweerstand -Y1 of Y 2
Waterdampweerstand - Z1 of Z 2
Deze tests meten het niveau (1 of 2) van de bescherming die wordt geboden tegen de overdracht van waterdruppels en de ademende eigenschappen van de stof. De waterdichte en ademende aspecten zorgen ervoor dat de binnenlaag droog blijft, waardoor de overdracht van warmte van de buitenste naar de binnenste laag wordt vertraagd, wat kan resulteren in een brandwond.